Award stemmen zijn geteld
Interview met sabine
12 Augustus 2009 13:30:55
De eerste maand van de vakantie is alweer voorbij… Er was veel gebeurd in juli. Twee bijeenkomsten van een aantal HPT-leden in amper twee weken tijd.
Tijdens de tweede bijeenkomst hebben ze een Dreuzelfilm over Harry Potter bekeken. Maryke snuift luid. Het Ministerie had het nodig gevonden een aantal heksen en tovenaars naar de film te laten kijken, om te controleren of hij niet teveel overeenkwam met het echte verhaal over Harry Potter. De HPT-afgevaardigden hadden aangeboden de film in een bioscoop in Antwerpen te bekijken en waren tot de conclusie gekomen dat er wel waarheid in zat, maar het grootste deel niet klopte met de werkelijkheid. Toch blijft het raar dat de Dreuzels ooit lucht hebben gekregen van het verhaal van de legendarische tovenaars, Harry Potter, Albus Perkamentus en Heer Voldemort.
Maryke haalt haar schouders op en denkt aan de andere bijeenkomst, 13 juli, in Amsterdam. Die dag werd Artis bezocht, een dierentuin. Bij de herinnering er aan rolt Maryke met haar ogen. Wat die Dreuzels ooit bezield heeft dieren in hokken te stoppen en mensen te laten betalen om ze te bekijken…?
Ze snapt er nog steeds geen biet van. Op verzoek van wederom het Ministerie na een gerucht gehoord te hebben over een fabeldier dat zich in Artis zou bevinden, bezochten de HPT-afgevaardigden de dierentuin om het gerucht te controleren. Ook dit viel reuze mee. Het meest magischachtige was het geluid van een klikkende spin dat uit een muur kwam. Het Departement van Toezicht op Magische Wezens is nu aan het onderzoeken of er een Acromantula achter de muur verstopt zit.
Maryke rilt bij de gedachte en gaat overeind zitten op het kleedje. Ze schuift een pluk haar uit haar gezicht en kijkt op haar horloge. Zo dadelijk zou Sabine komen, een meisje dat ook mee was toen ze de dierentuin bezochten. Ze was vooral geďnteresseerd in de leeuwen. Misschien hoopte ze een Chimaera te zien?
Maryke kijkt naar de lucht en bijt op haar lip terwijl ze nadenkt. Er komen wel donkergrijze wolken aan, dus misschien is het verstandiger naar binnen te verkassen.
Zachtjes duwt ze de kat van het kleedje en pakt haar boeltje bijeen, waarna ze naar binnen loopt. Eenmaal in het keukentje maakt ze wat te eten en drinken klaar en net als ze het op tafel gezet heeft, vliegt haar uil met veel lawaai de ruimte binnen en landt vervolgens op haar schouder.
‘Dag liefje, terug van het jagen?’ zegt ze op kirrende toon en ze aait het beestje over zijn kopje. Pas dan valt haar het briefje dat aan zijn pootje gebonden is op.
Ze maakt het briefje los en leest de inhoud.
“Hallo Maryke! Het spijt me dat ik op het laatste moment afzeg, ik had onderhand vast al bij je op de stoep moeten staan. Ik heb het echter nogal druk op het moment; ik kan met geen mogelijkheid weg nu! Ik zal contact met je opnemen wanneer ik tijd heb om het interview te laten plaatsvinden. Groetjes, Sabine”
Maryke krabbelt een antwoord op de achterkant van het papiertje en bindt het dan weer vast aan de poot van haar uil. Nadat ze hem naar het raam gebracht heeft en hem heeft nagekeken, draait ze zich om om de spulletjes die ze zojuist klaargezet heeft maar weer op te bergen.