Review op de awards
Interview met winnares Faile.
Hijgend en met een knalrode kop, komt krikri de ‘Groene Draak’ binnengestoven. Even rondkijken en dan ziet ze gelijk al waar haar zus zit.
Met een plof laat ze zich op de stoel tegenover haar vallen: “Sorry zus, ik werd onderweg opgehouden. Maar ik zie dat je al aan een lekker boterbiertje zit.
Hm, wat zal ik eens bestellen.”
Krikri doet teken en bestelt even later voor zichzelf nog een gloeiwijntje en voor Faile nog een boterbiertje.
“Zo, ik vond het veel leuker om er een gezellig uitje van te maken en je ondertussen te interviewen dan het gewoon op Zweinstein af te nemen. Hihi, nu kunnen we tenminste nog wat lekkers drinken ondertussen!
Hopelijk ben je er klaar voor”, zegt krikri na nog een slokje van haar wijntje.
Ondertussen vroeg ze zich af hoeveel biertjes haar zus al op had, want haar oogjes stonden al een beetje waterig.
Het schaamrood steeg haar weer naar de kaken, want ze was bijna een uur te laat pas aangekomen.
Voor Faile nog wat kon antwoorden, vuurde ze daarom snel de eerste vraag op haar af:

Het is al wel een tijdje geleden en ik hoop dat je niet te erg in je geheugen moet gaan graven maar :
1. Hoe voelt het om bij de awardwinnaars te horen?
Uhm het was een grote verassing, ik had het absoluut niet verwacht en al helemaal niet voor de awards die ik won.
Maar ik vond het wel erg leuk dat wat ik post zo gewaardeerd wordt door de rest.
2. Dus je won niet de awards die je ook jezelf zou toegekend hebben?
Haha ik zou mezelf er geen een hebben toegewezen dus het antwoord is inderdaad nee.

3. Hm en ik wou net vragen : Welke award had je dolgraag gewonnen (of heb je gewonnen) en waarom heeft die zoveel waarde voor je?
Hmm sorry hoor
4. Was er stiekem niet eentje die je wel dolgraag wou winnen?
De ochtendprofeet schrijver had ik wel leuk gevonden.
Maar meer omdat ik veel tijd stak in die stukjes, meer dan in het totale fictie, dat komt er gewoon uitrollen
Maar dat was natuurlijk niet mogelijk na 2 edities meeschrijven
5. Je was nog niet bekend genoeg als ochtendprofeetschrijver bedoel je?
Nee dat denk ik niet, maar er zijn ook zoveel betere schrijvers bij de profeet
Zoals?
Jij
Met een knalrode kop neemt krikri snel nog een paar slokken van haar wijntje.
Dat gaat zo vlot dat het glas alweer leeg is en snel doet ze teken voor een nieuw en ook een boterbiertje voor Faile.

Nou, valt best mee hoor, ik heb vaker een inspiloos moment dan jij
En saar is ook een goede
Dat beloofd voor het komende jaar
Maar goed, daarop gaan we niet nu al zitten speculeren
Ik wil je toch nog één vraagje stellen:

6. Is er iemand die naar jouw idee echt wel een award verdiende maar niet in de prijzen viel? Zo ja, welke award had hij/zij dan verdiend?
Sneeuwbal als beste speler. Hij is echt heel erg goed met zijn posts. Die had deze award echt wel verdient.
Daar ben ik het volledig met je eens, jammer genoeg denk ik dat een hele hoop leden hem en zijn briljante posts weer een beetje vergeten waren!
Dat denk ik ook, of ze lazen het niet omdat ze niet mee deden aan het spel
Ik heb het toevallig gelezen om meer het spel door te krijgen toen ik mee ging doen
Dat zou ook wel betekenen dat ze de ochtendprofeet niet lazen, want daarin hebben een aantal artikels rond zijn mysterieuze posts gestaan
Ja je weet het maar nooit eh, misschien zijn ze wel gewoon vergeetachtig
Whahaha dat is ook best mogelijk, daar zie ik hun wel voor aan

Hiermee was het interview afgelopen, maar natuurlijk bleven krikri en Faile nog een tijdje kletsen en dronken ze daarbij de nodige drankjes.
Het was dan ook al laat toen ze samen weer huiswaarts keerden en al waggelend de ‘Groene Draak’ verlieten.
“Hihi, het was een gezellig avondje, sloot krikri af, moeten we snel nog een keertje doen!”
-Krikri-

Gedichten:
Kijk in de spiegel, en dan omhoog,
Geloof in wonderen, en geloof.
Geloof in liefde, geloof in geluk,
Dan gaat jouw hartje nooit stuk.

En in mei, dansen we onder de zon
De zon, de plek waar alles begon.
Wees blij met elke dag,
Want voor je het weet is het de regen die lacht.

Geniet, en vertrouw in het leven,
Dan worden er mooie dagen gegeven.
Treur nooit om alles wat er niet is,
Wees blij om de dingen die je niet mist.

Mei, de maand van het mooie weer,
Van liefdevolle dagen en zoveel meer.
En met dit gedicht zeg ik tegen jou:
Geniet van alles waarvan je houd!
-Flairity-

Heksen op wintersport, skiën of berggeit spelen?
Als je gaat skiën, neem je een lift naar boven en glijd je op ski’s, de ene keer al wat sneller dan de andere keer, weer naar beneden.
Dat is overal en altijd al zo geweest, behalve …
in dat rare gebied waar krikri en Amelia onlangs waren.
De laatste dag van hun welverdiende vakantie en Amelia had de smaak te pakken. In plaats van de kabelbaan weer naar het dorp te nemen, leek het haar een superafsluiter om nog net die ene rode piste af te skiën.
Geen probleem voor krikri, die wilde haar wel vergezellen. Even het plan van de pistes bekeken en ze bleken keuze uit 2 pistes te hebben.
Dat ze de verkeerde keuze maakten werd al heel snel duidelijk
Het was ook de laatste dag dat het skigebied open was en dat was duidelijk te merken!
Her en der waren al borden opgeruimd en men deed niet meer echt inspanning om alles goed aan te geven.
Groot was dan ook de ontsteltenis toen ze even later op een dood eind uitkwamen. De piste die ze dachten te nemen (stond boven aan dat ze open was), bleek gesloten en waar het andere weggetje ook mocht zijn … niet gevonden dus.
Honderd meter verder, maar wel stuk klimmen was een stoeltjeslift naar boven. En nog een steilere klim zou hen naar de aankomst van een stoeltjeslift brengen.
Een diepe zucht, even alles afwegen en toen maar besloten om de gesloten piste te nemen.
Het begin viel best mee, al was het wel van die ploetersneeuw waar je ver in wegzakte.
Maar dan … Had Amelia een paar uur eerder vrolijk gezegd dat tussen kleine dennenboompjes skiën haar wel leuk leek, haar wens werd op dat moment waarheid.
2 bochten verder lag er vrijwel geen sneeuw meer op de piste en moesten ze het doen met een smal strookje aan de rand van de piste.
Zoals de Fransen het noemen, in ‘dérappage’ gleed krikri keurig naar beneden. Voor Amelia was het echter haar slechte kant.
Na een paar keer in de knoop gezeten te hebben met haar ski’s en bijna verder over de stenen te zijn gegleden hield deze het voor bekeken.
Ze zou wel op ‘haar manier’ naar beneden komen. Dit hield in: glijdend op je zitvlak! Eerst nog met ski’s aan, maar nadat ze een omhelzing had gehad met een minidennenboompje (geen idee of het boompje het overleefd heeft) besloot ze de ski’s maar los te klikken en achter zich aan te slepen.
Was dit al een waar hindernissenparcours gebleken, een stuk verder werd het nog erger.
Weg was de sneeuw! De enige optie die nog overbleef was te voet naar beneden, een heel karwei op van die skibotten.
Tot overmaat van ramp passeerden ze onder de stoeltjeslift, waar op dat moment van de dag – eind namiddag – af en toe mensen, met hun ski’s op hun schoot, afdaalden.
Eigenlijk kan je hen geen ongelijk geven dat ze die 2 gestrande skiesters zaten uit te lachen, maar op dat moment leverde het een hoop verwensingen vanwege Amelia op. Als ze toen in staat was geweest om te toveren … Maar gelukkig kon dat niet, anders waren die toeschouwers er niet goed van geweest
Krikri aan de andere kant, kon er het ludieke wel van inzien Maar dat kwam grotendeels door het gesakker en gevloek van Amelia die op dat moment een spraakwaterval was.
“Die stomme Fransen die niet aangeven dat er geen sneeuw ligt, die nog voor het skigebied gesloten was al te overijverig opruimden, natte handschoenen, natte trui, natte broek, vieze botten, krassen her en der, moe, zere spieren, …
Er kwam geen einde aan de stortvloed en dit telkens op zo’n komische manier dat krikri op een bepaald moment bijna omviel van het lachen!
Maar uiteindelijk kwam er een einde aan het berggeitje spelen (al was pakezel ook wel toepasselijk geweest, want geitjes hebben nooit zware ski’s en stokken te dragen)
De 2 heksen bereikten ongedeerd het dorp en konden met hulp van Ahern al hun vieze en natte rommel in de dakkoffer gooien.
Ahern had de geitjes al in het snotje gehad op hun afdaling van de onbesneeuwde helling en schoot heel behulpzaam te hulp natuurlijk.
Jammer genoeg waren we niet in staat om beeldmateriaal te verkrijgen van deze toch wel ongewone afdaling. Al hadden de onfortuinlijke heksen dit misschien niet echt gewaardeerd, het had zeker op jullie lachspieren gewerkt.
In elk geval zullen ze zich volgende keer wel twee keer bedenken, alvorens nog eens een gesloten piste te kiezen!
-krikri-

Wist je dat
- Daantje na bijna drie jaar verliefdheid nog steeds niet weet hoe ze de naam van haar geliefde moet spellen?
- maryke volgens daantje dringend wat aan het oerwoud op haar benen moet doen. Daantje echter zelf, na even regelmatig onderhoud, er weer totaal geen aandacht aan schenkt en inmiddels al een bos heeft.
- Daantje ons het bewijs heeft geleverd dat ze echt niet kan tellen Jaar 2 gaat bij haar vak namelijk van start met les 2. Of leren ze waar zij vandaan komt zo tellen: 2, 1, 4, ...?

Redactie zoekt Redacteurs
De redactie van de Ochtendprofeet is op zoek naar geinspireerde en gemotiveerde schrijvers. Ben jij dit? Of lijkt een baantje als redacteur/redactrische echt iets voor jou?
Schrijf je dan nu in voor de ochtendprofeet.

Het is mogelijk om te solliciteren via de Vacature pagina op de website.
Daar staat uitgelegd wat je moet doen om te solliciteren. Wij hopen dat wij geinspireerde en gemotiveerde collega's er bij gaan krijgen.
Dus toi, toi, toi en schrijven maar.
-De Redactie-

Review op de Awards
Interview met Turnsterretje:
Ik kijk op m'n uurwerk. Sterre zou er nu toch al moeten zijn? Voor de zoveelste keer kijk ik door het venster van 'De Roze Toverketel'. Op tijd komen was nooit Sterre haar sterkste kant geweest. Beiden houden we van toffe en kleurrijke dingen, dat was ook de reden waarom we hier afgesproken hebben.
Buiten regende het, en het zag er naar uit dat het nog zou beginnen onweren ook. Hopelijk raakte Sterre er zonder al te veel moeite, met dit weer. Waarschijnlijk zal ze er wel aan gedacht hebben om een paraplu mee te nemen, want Sterre is een slim meisje!

De vragen liggen al klaar voor m'n neus. Ik ben een beetje zenuwachtig, terwijl ik er helemaal geen reden voor toe heb. Sterre en ik kennen elkaar namelijk best wel goed.
Samen hebben we al heel veel dingen meegemaakt, leuke dingen, maar ook minder leuke. Achja, alles kwam goed, dus dit interview zou ook goed komen.
Ik hoorde het belletje van de deur gaan, en draaide mijn hoofd om. Sterre staat in de deuropening, helemaal nat van de regen. Ze loopt m'n kant uit en zegt 'Aargh, mijn paraplu was weggewaaid.'
Ik kijk haar aan, en op het moment we elkaars blik kruisen beginnen we beiden hard te lachen. 'T'is weer niet raar hé.' lach ik dan.
Sterre gaat zitten op haar stoel, en ze bestelt wat om te drinken.
'Ik zal het interview nu eerst afnemen hé, Sterre, dan kunnen we hierna nog wat leuks gaan doen.'
Ze knikt.

'De mensen hebben weer op je gestemd dit jaar voor de awards te winnen, en in verband hiermee heb ik enkele vraagjes voor jou.'
1. Verwachtte je ook dit jaar een award te winnen, of vond je dat je kansen veel lager lagen?
Ik verwachtte het eigenlijk totaal niet! Er was het afgelopen jaar zóveel veranderd. Een paar dingen die niet erg leuk waren (A) En zoveel nieuwe superleuke leden bij enzo. Nee ik was er echt van overtuigd dat ik er dit jaar géén zou winnen.

2. Wil je met hpt de dingen delen die niet zo leuk waren, of liever niet?
Ach het is voorbij. Maar laten we zeggen dat er enkele '***fights' geweest zijn. Dat is niet echt een geheim, aangezien de meeste actieve leden daar wel van gehoord hebben. Maar dat doet er niet meer toe, zoals ik al zei, het is voorbij en het is weer nét zo leuk als vroeger! (misschien zelfs wel leuker..)

3. Ben je teleurgesteld omdat je deze keer minder awards won?
Eigenlijk niet. Ik had, zoals eerder gezegd, me er zoal bij neergelegd dat ik niks zou winnen xD Dus ik was nog aangenaam verrast! =D

4. Won je de award(s) die je ook jezelf toegekend zou hebben?
Erhm... nee xD Ik won die van leukste uiltjesstuurder, maar ik heb eigenlijk totààl niet veel uiltjes gestuurd! ö Dus dat vond ik extra raar eigenlijk, al is het wel fijn dat ik die ook deze keer won.

5. Welke award had je dolgraag gewonnen (of heb je gewonnen) en waarom heeft die zoveel waarde voor je?
Tgoh! Ik vind een award winnen sowieso al veel waarde hebben. Deze van leukste uiltjesstuurder heeft toch wel veel waarde voor me, omdat ik die vorig jaar ook gewonnen heb. Verder zou ik ook wel die van leukste koppeltje willen hebben gewonnen, want ik vind nick en mij een heel leuk stelletje (lach lach)

6. Is er iemand die naar jouw idee echt wel een award verdiende maar niet in de prijzen viel? Zo ja, welke award had hij/zij dan verdiend?
Erm.. ja. er zijn er een heleboel, maar ik vind vooral Flair. Ik vind dat zij écht de allerleukste nickname heeft! Die award had ze echt verdiend! Verder vind ik eigenlijk dat alle leden die vaak en regelmatig posten de award van leukste poster verdienen. Iedereen post zo ontzettend leuk, dat het echt moeilijk is om daar iemand tussen te kiezen!

'Zo dat waren de vragen. Dank je om ze te beantwoorden.'
Ik lach omdat ik zo serieus ben. Sterre moet ook lachen. Want Malinka die serieus is, dat kom je niet vaak tegen.
'Gaan we nog wat doen?' vraagt Sterre. Ik knik. 'Kies maar, maar ik ga eerst de rekening gaan betalen.'
Als ik terug bij het tafeltje kom, zie ik dat het buiten opgeklaard is.
'Kom, gaan we?' vroeg ik. Sterre staat op en lachend lopen we de straat op, waar het zonnetje al beginnen schijnen is.
-Malinka..Xx-

Boekrecensie:
Twilight – Stephenie Meyer
Twilight is het eerste deel van een spannende boekenreeks. Inmiddels is de serie al een bestseller serie geworden zo’n beetje overal. De serie bestaat op dit moment uit 4 boeken allemaal vanuit het standpunt van Bella Swan gezien, maar er komt nog 1 laatste boek om het vanuit het standpunt van een ander hoofdkarakter te zien. Namelijk Edward Cullen, de vampier in dit verhaal.
Dat boek heeft expres wat vertraging opgelopen omdat er al een aantal hoofdstukken van het boek uitgelekt waren.

Stephenie Meyer heeft in haar boeken een hoop ideeën van eeuwenoude schrijvers gebruikt zoals Shakespeare. Zo lijkt het geval ook te zijn in de liefde tussen Bella Swan en Edward Cullen. Het heeft een Romeo en Julia sfeertje over zich, alhoewel het compleet anders uitgewerkt is.

De 17 jarige Bella Swan verhuist van het zonnige Phoenix Arizona naar het kleine regenachtige dorpje Forks. Om haar moeder wat vrijheid te geven met haar nieuwe liefde. Ze gaat bij haar vader wonen, maar hun relatie bestaat eigenlijk alleen maar uit samen avondeten in een plaatselijk restaurant en conversaties die er niet toe doen.

Bella word aangenaam ontvangen door de meesten op haar nieuwe school, er lijkt maar 1 niet blij te zijn met haar komst. Namelijk Edward Cullen, een lijkbleke maar enorm knappe jongen die Bella vanaf het eerste moment al intrigeert. De dagen erna verdwijnt Edward zomaar van school, en Bella gaat een hoop om met de andere mensen die ze ontmoet had. Dan is Edward op een dag weer terug op school en stelt ie zich voor en lijkt alles weer normaal. Ze raken aan de praat en dan vraagt Bella iets over zijn ogen en loopt hij weer weg. Er gebeuren nog een hele hoop rare dingen, Edward red Bella als ze bijna door een auto geplet word en zegt later dat het niet zo is, en er worden mensen in de buurt gedood door “dieren”.

Bella gaat op onderzoek uit naar alles en komt erachter dat Edward en zijn familie vampiers zijn alleen dat ze niet zoals andere vampiers bloed van mensen drinken omdat ze geen monsters willen zijn. En het blijkt dat andere vampiers die mysterieuze doden op hun geweten hebben, die drinken namelijk wel menselijk bloed. En bij toeval lopen ze elkaar ook nog tegen het lijf, James een jager heeft het vanaf dan op Bella voorzien die voor vampiers echt heel aantrekkelijk ruikt.

Uiteindelijk komt het wel goed, al moeten Bella en Edward wel voor elkaar blijven vechten tot aan het einde van het boek. Het is een verschrikkelijk mooi, diepzinnig boek. Zeker aan te raden voor iemand die een nieuwe verslaving nodig heeft na Harry Potter.


-Soewz-

Gefopt !!!
1 april, voor veel mensen een gehate dag want dan willen mensen je al eens voor de gek houden.
Ook HPT leden ontkwamen er dit jaar niet aan :whistle:
Stuur een leuke foto in en dan kan je vrij een unieke button kiezen!
Een heel aantrekkelijk aanbod voor de echte verzamelaar en dus stuurden 3 leden een foto in:

Suuz
Maryke
Ursula

Braafjes stuurde Mouse een bevestigingsuiltje dat deze 3 verder naar Golddyna moesten sturen.
Sjoerd wist totaal nergens van. Hij had wel een hint gehad dat hij niet raar moest opkijken als hij ineens uiltjes kreeg die hij niet begreep |xD
Maar Sjoerd zou Sjoerd niet zijn als hij daar goed naar geluisterd had :whistle:
Zijn reactie dus bij het zien van de uiltjes: “Wtf moet ik met zoveel uiltjes”
En nog steeds had maryke niets door want die antwoordde doodleuk: “Lezen misschien?”

Toen moest ik even snel Sjoerd op de hoogte brengen natuurlijk :P
Even later kregen de 3 beetgenomen, in de val gelopen hpt’ers dan ook hun beloning:

Wat ze ervan vonden … dat kan je lezen in de volgende editie.
-Krikri-

Heks in de ban van de duivel?
Op 26 april ging een delegatie van het Ministerie een kijkje nemen op de Elf Fantasy Fair.
Een anonieme tip was binnengekomen dat er duistere onbetrouwbare toverkracht gesignaleerd was.
Goed uit de doppen kijken was dus de boodschap!
Tegelijk hoopten we op een ontmoeting met LadyMalfoy, ex-leerlinge van onze school die al een tijdje geleden afgestudeerd is.
Gearriveerd ter plekke probeerden we via allerlei signalen contact te leggen, maar ze bleek deze vakkundig geblokkeerd te hebben.
We lieten de hoop dan ook al varen haar nog te ontmoeten. Maar niet getreurd, er was genoeg dat onze aandacht trok en fascineerde.
Even later bleek het lot ons toch gunstig gezind te zijn.
Een prachtig uitgedost figuur trok onze aandacht en wie stond ernaast …Lady!
Snel ernaartoe om dan met open mond haar aan te staren



Lady was duidelijk niet meer de persoon die we gekend hadden. Zelfs Wolf, een kalm en onbevreesd type, kreeg de kriebels toen hij haar in de ogen keek.
Dit waren geen mensenogen meer!
Lang kon je ook niet in die ogen kijken, want dan bekroop je een raar en onbehaaglijk gevoel. Zachtjes werd er gemompeld dat enkel de blik van die gelige slangenogen van Voldemort vroeger datzelfde effect op je hadden!
De enige die hier totaal geen last van scheen te hebben, was Mouse.
Hem deed het totaal niets en met een bang hart zagen we dan ook dat Lady hem iets toefluisterde.
Wat was hier aan de hand? Welk duivels persoontje was hier aan het werk geweest en wie was al het slachtoffer ervan geworden?
We keerden met heel veel onopgeloste vragen terug naar het Ministerie.
Verder onderzoek was duidelijk vereist.
-krikri-

Drama onder de dreuzels.
Gisteren was het Koninginnedag. Normaal een hele leuke, gezellige dag, waar heel Nederland oranje kleurt. Met name Apeldoorn, waar de koningin op visite kwam.
Maar deze keer ging het iets anders helaas.
Een doorgeslagen dreuzel trapte het gas van zijn auto hard in en scheurde door de menigte die op de koningin en haar familie stond te wachten.
De aanslag op de koningin liep gelukkig vast, maar de man in de zwarte Suzuki Swift reed wel meerdere mensen overhoop. De lichamen vlogen als poppen door de lucht en de aanval is 6 mensen en de dader fataal geworden.
Ook zijn er nog 12 gewonden gevallen, waarvan 4 zwaargewond.
Wij wensen de betrokkenen in Apeldoorn veel sterkte toe.
-Faile-

Jarigen van de maand Mei
Ja ja, ook deze maand zijn er weer een hoop mensen jarig. Ik hoop alleen wel dat ze het goed treffen met het weer en dat het niet giet van de regen.

1: Wiccansun, 1992
3: kattekoppeke, 1993
5: PrincessXmaris, 1992
6: Elise, 1990
7: Soewz, 1991
17: T-Wolf, 1994
29: Wolf, 1990
29: Celiyara, 1990

Gefeliciteerd en knuffels en een dikke zoen namens de hele redactie!!
-De redactie-

Loving of hating him
Hoofdstuk 1
Deel 3
''Beweeg niet of er gebeurd wat met haar!'' riep hij naar James die gelijk in een aanvallende houding was gaan staan toen hij merkte dat Lily werd weggetrokken, maar verrekte nu geen spier.
''Jullie moeten me één ding beloven. Zeg dit tegen niemand, horen jullie me, Niemand! Anders zal er wat met haar gebeuren.'' hij keek James met duistere blik aan en zij lippen leken wel omhoog te krullen.
''En misschien ook wel wat met jou!''
Lily kreeg bijna geen adem meer en op het allerlaatste moment voelde ze nog iets scherps tegen zich aangedrukt en daarna voelde ze niks meer. Ze merkte dat hij haar los gelaten was en verdwenen was.
Voor een paar seconde bleef ze staan op trillende benen en wist ze niet meer wat ze moest doen. Als zichzelf kon laten verschijnen én verdwijnen in het meest beveiligde kasteel op deze aardbol, dan zou het dus betekenen dat ze nergens meer veilig zou zijn! En hoe wist hij waar ze was?
Al deze vragen schoten door haar hoofd en ze wist op geen van allen antwoord, maar ze wist wel dat ze nu weg moest en dat deed ze, ze rende naar boven. Er was in ieder geval één plek waar ze veilig zou zijn, in de leerlingenkamer van Griffoendor, daar kon hij niet komen en ze zou dan gelijk naar bed gaan en haar huiswerk te laten voor zover ze had af had gemaakt. Ze zou wel een of ander smoesje bedenken om onder het strafwerk uit te komen. Grote kans dat de professoren haar zouden geloven, omdat zij nooit zou liegen.
Ze was inmiddels bij het portret van de Dikke Dame aangekomen en hijgde het uit. De Dikke Dame leek haar op gemerkt te hebben.
''Ach meisje toch, gaat het een beetje?'' Lily was vergeten dat ze zojuist was aangevallen door haar ex en een snee had bij haar keel. Ze had geluk dat ze een trui had aangetrokken en geen T-shirt en verborg snel haar wond onder haar kraag.
''Maar natuurlijk gaat het, waarom zou het niet gaan?''
''Je ziet er nogal verward uit. Ik zag trouwens je vriendje hier de hele avond rondsluipen totdat jij naar buiten kwam en toen was hij ineens weg''
''Meent u dat serieus?'' vroeg Lily. Ze was geschrokken van deze opmerking. Zou hij haar de hele avond gevolgd hebben en dit alles gepland hebben?
''Ja dat meen ik serieus, hadden jullie een afspraakje?'' Lily knikte.
''Het is al goed, we hadden later vanavond afgesproken. Zou ik nu naar binnen mogen?'' de Dikke Dame keek haar even wantrouwend aan, maar glimlachte toen.
''Natuurlijk, wachtwoord graag''
''Felix Fortunatis'' antwoordde Lily. Waarop de Dikke Dame zei ''Correct'' en haar portret openzwaaide.
Eenmaal binnen werd ze een beetje onzeker. Wat moest ze nu doen? Normaal doen tegen haar vriendinnen? Het vertellen? Nee, vertellen zou ze zeker niet doen, zijn woorden bleven in haar hoofd. Wat zou hij met haar kunnen doen? Na vanavond wist ze dat hij alles kon doen.
Ze zag haar vriendinnen Rosa en Jasmijn staan bij Remus, Sirius, Peter en tot haar grote verbazing, James staan. Hoe kon hij zo snel hier zijn geweest? Wat zou hij allemaal gezegd hebben? Zou hij alles verteld hebben of helemaal niks, ze hoopte het laatste. James had haar opgemerkt en Rosa zag dat hij naar iets of iemand keek.
''Waar kijk je naar James?'' hoorde Lily haar vragen en toen merkte ze dat Rosa haar opgemerkt had en ze stootte Jasmijn aan die ook omkeek. Samen renden ze naar Lily toe.
''Lily, gaat het?!'' vroegen ze allebei bezorgd en ze werd omhelsd door hen beiden.
''James heeft ons alles verteld. Wat een rotzak is Bart, ik dacht dat hij niks om dat mens gaf!''
Lily was voor een ogenblik geschrokken en ze keek naar James, die de andere kant op keek.
''Wat heeft hij jullie verteld?'' probeerde ze zo normaal mogelijk te vertelen, zonder één enkele emotie in haar stem, wat nogal moeilijk ging omdat ze wel zeker van wist dat ze verbaasd klonk.
''Dat het uit is tussen jullie! Dat hij zag hoe jij zag dat hij vreemd ging onder jouw ogen!'' antwoordde Jasmijn verontwaardigd
''Is dat alles?'' vroeg ze opgelucht.
Zowel Rosa als Jasmijn waren verrast dat ze opgelucht leek te zijn.
''Lily, je lijkt zelfs opgelucht dat het uit is! Gisteren was het nog dik aan en nu, nu ben je blij dat het uit is?'' vroeg Rosa die er niks meer van begreep.
Lily haalde haar schouders op. ''Ach, ik had toch al zo'n gevoel dat het uit zou gaan, maar wat ik niet begrijp is, toen ik ging wandelen langs het meer, maar ik het niet met hem afgesproken'' zei ze tussendoor toen ze haar vriendinnen zag kijken ''Leek het net alsof hij wist waar ik was, zonder dat ik het iemand verteld had, behalve jullie dan. toen ik naar het meer liep stond hij daar ineens met haar te zoenen, Precies op dezelfde plek waar ik met hem voor het eerst gezoend had. Toen ik het zag, rende ik weg naar DÉ plek waar ik altijd naartoe ga'' ze stopte even en Rosa en Jasmijn wisten precies over welke plek ze het had.
''En ineens stond hij daar!'' allebei lieten ze hun mond open vallen.
''Hoe kan dat nou? Alleen wij drieën weten van die plek'' zei Jasmijn. Inmiddels kwam James naast hen staan en stond mee te luisteren. Lily deed net alsof hij er niet was.
''Dat vraag ik mij dus ook af, het leek wel alsof hij precies wist waar ik was, elke keer als ik weg van hem rende en me verstopte op een plek waarvan ik dacht dat niemand hem kende, stond hij daar! Alsof hij kon Zien waar ik naartoe ging en dat terwijl hij niet had kunnen zien waar ik naar toe ging. Alsof hij een of andere map had waarop hij zag waar iedereen was ofzo.'' ze lachten alledrie.
''alsof zoiets zou bestaan'' zei Rosa.
James die met boterbier in zijn handen stond en net een slok had genomen verslikte zich en proeste het uit en verslikte zich daardoor. Alledrie keken ze naar hem.
''Gaat het James?'' vroeg Jasmijn aan hem. Hij knikte, maar het was duidelijk te zien dat er iéts niet in orde was, want zijn ogen werden zo groot dat ze uit zijn oogkasten puilden en er bijna uitvielen en zo snel als hij kon, rende hij naar boven.
Ze waren verbaasd van deze plotselinge actie, maar schrokken al helemaal toen ze een enorme woeste kreet werd geslagen, die afkomstig was van James.
''Sirius, Remus, Peter komen Nú! Sirius en Remus hoefden er niet bij na te denken en renden zo snel als ze konden de trap op naar de jongensslaapzaal. Peter daarentegen, leek wel even te twijfelen en liep in plaats daarvan, niet naar boven maar richting het portret van de Dikke Dame. Lily was verbaasd dat hij juist net díe richting op ging en niet naar James ging.
Toen sloeg Rosa een kreet uit.
''Lily wat is er met je gebeurd!'' gilde ze uit.
-Hermelienfan!!-

Dagboek van een heks
Lief dagboek,

Nounounou, die dreuzelapparaten doen het hem toch. Denk je lekker een stukje te kunnen maken voor de ochtendprofeet, zit er een virus op de laptop. (Ja dat is een soort apperaat waar je op kunt typen.) Blijkbaar kunnen deze ook ziek worden, niet dat ik er iets van merkte in het begin. Geen genies op gekuch komt er uit het apperaat. Maar hij ging steeds langzamer werken.
Hij deed er zowaar een uur over om op te starten en dat is voor iemand als ik toch niet snel genoeg. Gelukkig was ik zo slim om alles ergens anders nog te bewaren, want toen ik naar de reperateur ging bleek mijn trouwe apperaat op sterven na dood. Maar goed, de man wist hoe hij mijn laptop beter moest toveren, want mijn eigen magie haalde helemaal niets uit.... Soms heb je dan toch dreuzels nodig om het voor elkaar te krijgen.
Gelukkig leeft mijn trouwe laptop weer dus, zoals jullie vast wel zien aan dit stukje, en heb ik al mijn spulletjes nog. Ik moet er toch niet aan denken om alle foto's met mijn lieve vriendje kwijt te raken.
Want als je laptop ziek is, dan kun je het wel vergeten met je bestandjes! Dan moet het hele systeem opnieuw geinstalleerd worden. Daar heb je met magie natuurlijk geen last van! Maar toch, zonder dit apperaatje hadden jullie niet van mijn dagboek kunnen genieten.
Ik ben blij dat hij dus weer terug is. En natuurlijk helemaal beter!

Wat ik verder nog heb meegemaakt was ook nog eens een heksenketel! Ik heb een paar van onze geliefde leden hier ontmoet. Dat was me gekke boel! Er werd met eten gegooid, mensen werden in het water gehangen en er werden zelfs flessen water over mensen leeggegooid! Maar natuurlijk was het supergezellig! Gelukkig dat ik niet nat werd en geen eten over me heen kreeg.
Er was zelfs nog een verassing voor me geregeld, maar helaas werd deze te vroeg verraden.
Maar manmanman wat een drukte was dat. Ik dacht ik soms energie teveel had, maar dit sloeg toch wel alles. Ik ben er nog moe van Toch moeten we het snel maar een keer over doen!
Nu ga ik toch maar weer stoppen, anders heb ik de volgende keer niets te vertellen.
Dag lief dagboek, tot schrijfse!
-Faile-

Release uit St Holisto's
De meningen waren verdeeld, en de voor- en nadelen werden tegen mekaar afgewogen. Pas toen Mouse zich garant stelde, geloofde de hoofdarts wel in een goede afloop.
Toen hij het St Holisto's samen met haar verliet, werd hij net voor de uitgang aan zijn mouw getrokken.
Een jonge heks wenkte hem en fluisterde zachtjes in zijn oor dat hij het laatste nog niet beleefd had met janice. Want zelfs in het St Holisto's, een ziekenhuis waar ze al veel gezien en meegemaakt hadden, had janice de reputatie gek te zijn.
Hierop verscheen er een glimlach op het gezicht van Mouse: "Maar om met mij een relatie aan te gaan, moet je ook goed gek zijn" antwoordde hij en toen liep hij door, naar zijn geliefde die op hem wachtte bij de deur. De jonge heks keek hem met een verblufte blik na ...
-krikri en Mouse-

Tovenaars spelen ridder!
Ja het is niet te geloven, maar een van onze tovenaars zijn afgelopen week gespot met zwaarden en bogen. Ze bleken op een of ander festival te zijn en konden de verleiding niet weerstaan om hen toverstokken aan de wilgen te hangen en een wild duel aan te gaan op de ouderwetse dreuzelmanier.
Rondtollend met hen zwaarden liepen Mouse, Wolf, Aiedal en Spyro rond te springen over het terrein. Het werd zelfs een heus gevecht tussen Spyro en Aiedal.
En alsof dat niet genoeg was gingen Ahern, Wolf en Spyro ook nog een wedstrijdje boogschieten aan. Maar daar konden ze nog niet zoveel van. De ene schoot nog verder naast dan de ander.
Wie er uiteindelijk gewonnen heeft? Dat moeten de heren maar uitvechten met een ECHT duel!
-Faile-